![]() |
![]() |
||||||
|
Uğur Mumcu’nun gerçek katilleri kim? Anlaşıldı: Gazetecilerin çoğu, karşılarında çelişkiye karşı iyice duyarsızlaşmış (hadi adını koyalım, enayileşmiş) bir okur olduğuna inanıyor ve bu nedenle bir gün öyle, ertesi gün böyle yazmakta hiçbir sakınca görmüyor. Alalım Umut Operasyonu’nu başından beri en yakından izleyen Radikal’i ve Tuncay Özkan’ı… Bu ikili, operasyonun basına yansıdığı 5-6 Mayıs’tan 20 Mayıs’a kadar Uğur Mumcu’nun arabasına bombayı İranlıların koyduğunu savundu. 20 Mayıs'ta bombacıların, İranlı değil Türk olduklarını ilan etti. 27 Mayıs’ta, manşetten Umut Operasyonu bombalarının “pıtladığı” ilan edildi. Tuncay Özkan da, manşete yazdığı çerçeve yazıda, taa 12 Eylül öncesinde Malatya Belediye Başkanı Hamit Fendoğlu’na gönderilen bombayla günümüzün bombalarının aynı elden çıktığını öne sürdü ve mevcut senaryoya inanmadığını imâ etti. Aynı yazıda İran meselesine “takılmamamız” gerektiğini de söyledi bize. Ve bugün (1 Haziran) aynı Tuncay Özkan sanki bunları hiç yazmamış gibi “Umut Operasyonu”na övgüler yağdıran bir yazı kaleme alıyor. (Biz, Radikal’in “Bombalar pıtladı” manşetine ve onunla çelişen önceki manşetlerine gönderme yaparak, “Aklımız pıtlamadan…” demiştik. Tuncay Özkan hayli kararlı görünüyor bu konuda.) Özkan, uzmanlarla görüştüğünü, onlara operasyonda çelişki olup olmadığını sorduğunu, onların da çelişki olmadığını söylediklerini yazıyor. Dikkat edin: Onlarcasını burada sıraladığımız çelişkileri soruyor da “uzmanlar” bizi ikna edecek cevaplar veriyor değil. Mekanizmayı böylece anlıyoruz: Uzmanların “çelişki yok” demesi gazeteciye yetmektedir. Gazeteci bu iki kelimeyi kaydeder ve dönüp, dört gün önce yazdıklarını tamamen inkâr eden bir yazı yazabilir. Birkaç istisna dışında genel gazeteci tavrı bu. Dolayısıyla sorulması kaçınılmaz hale gelen bazı soruları mecburen buradan biz soracağız:
(Bu soru önemli, çünkü alışık olduğumuz tarzda, yani manşetlerden izlenen bir haberi daha sonra içerden tek sütunda verme alışkanlığı gene nüksederse, Türk halkının kahir ekseriyeti, bu kişileri Uğur Mumcu’nun katilleri olarak bilmeye devam edecek. Şu anda dahi bombayı koyanların İranlı olduğunu bilmeye devam etmeleri gibi…) Bırakalım gazeteciliğin evrensel ilkelerini falan… Ölene asgari saygı dahi daha dikkatli bir gazetecilik çizgisini gerektirmez mi?
|
|
||||||||